Derya Özkan Yazıları

bir zamanlar

o mutlu günlerden o şarkıhiç de hazır değilkenaniden havaya saçılırbir kıskaç gibi yapışır beynineo tanıdık, ezbere bildiği yolu bulur becerikli ayaklarısoluksuz ilerlero yoldan beynindeki ormanın kalbineo tanıdık, unuttuğunu sandığın, artık tanımayacağına inandığınanıları, umutları deşelercesetler gibi çıkarır kuru çatlak toprağın içindentoprağın içi sıcacık [...]

çürüyen elma

dinlebüyük yalnızlık konuşacaktitretir yüreğiniayağa kalktutunbir beyin bulantısıyla fışkıracakanıların, umutlarınboşluğatutundolaşırbirbirine içiçekördüğümden yumak oluriçinden geçerboydan boyakaplar senisen olurbakmasakın bakma içinekuruyupyok olursun                                  [...]

become

kulakları yokturanıları vardırboşluğa dökülen yollarıçıkmaz hayalleri vardırkulakları yokturderin bir kuyunun dibinde otururışık ulaşmazsesler ulaşmazzaman bükülürsessizliğine dokunurölümölümilk kezkorku değilrahatlamaolarak gelir                                       [...]

deja

bilirim böyle bir acıta yıllar öncesindenaltını üstüne getirdiğimde istanbul’unistiklal caddesi ortası çaresizliğikırık dökük bir büfeninderme çatma üst katışimdi bulamamduvarlarına bağırıp çağırdığımşimdi yapamamgözyaşlarında yüzerek döndümdükkanlara çarpa çarpasağlı solluadımlarım bulaştı taşlaraher şey güzeldiümitliydikimse ölmezdiyaşlandığını [...]

yoksanı

bu kaçıncı anlayışınçok ileri sandığın şeylerinçok da farklı olmadığını vasattanya da vasat sandığın elindekininne kadar da muhteşem olduğunu

delicate

dahadokunmayı aklından geçirdiğindedağılırhayat kemiklerinince camen ufak bir meltemdekırılırlar

iz

kitap o kadar güzeldi ki:okumaya kıyamadım Daniel Todd Gilbert – Stumbling on happiness  -A.A. Knopf (2006)

susuz

sanki uçsuz bucaksız ve dipsiztertemiz bir gölün içindeyimsusamışımhayır dahasısusuzluktan ölüyorumkana kana içiyorum tertemiz suyunu gölünhiç fayda etmiyordoymuyorumsuzuzluğumu giderebilecek hiçbir şey bulamıyorumsuzuzluğumu giderebilecek hiçbir şey bilmiyorumsankisusuzluğumda boğulacağım [...]

bilinmeyenin duvarları

bilmiyordumyola çıktımyol bana çıktıbilmiyordum bildiğim tüm şarkıları unuttum                                         İstanbul, 20.12.2018

disorder

ben nereden bileyim cynefin’izaten çiçeğim burnumda benimya da yoksa yüreğim mielim kolum bağlı dururçökmüş görünürüm aynalardasorsanız hiç bilmem nasıl yaşanırgören olmamıştır hayal kurduğumuinadım tutar sık sıkkimseyle konuşmamyani ben nereden bileyim cynefin’ihiç yanımda olmadılar kidudaklarımı sarkıttığımdave kendime saklandığımdahiç yalnız bırakmadılar [...]

post mortem

herkes gibi ben de biraz öleyimkemik suyu, kas ve biraz sızıntıgözlerime yapışan bu sıkıntıyıhangi isyankar toprağa gömeyim?bırakayım suya, havaya, toprağasesimi, susumu, sözlerimiumudumu, umduğumu, umrumukaranlığa alışan gözlerimiaçık yaraların açık gülleriiçime dolanır nemli dillerioyalanır ellerimde elleriavucumda bir ankanın külleri    [...]

yüksek çekim

çiçekleri ezmeden zoro yalçın dağa tırmanmakkuşları ürkütmeden zoro kızıl meyveyi koparmakbeni durdurmabaşım dönüyordüştüm kalktım tırmandımbeni durdurmayaralandımboyun eğdim tırmandımateşi kucakladımiçime sıçradı dumancan gittisonsuz çölün kıyısında ormandımsu bitti                            [...]

bugün hep pazartesi

bugün o kadar pazartesi kidünya dönüyor düşüncaddelerin en ortasında pazartesilambaların kırmızısıgökyüzünün mavisizliğio kadar pazartesi ki bulutlartoz bulutları gibigökdelenlerle çarpışan martılar altındaevsizliklerinden çıkıp gelen insanlaryolsuzluklarındanişsizliklerinebirikip durduklarıdört yapraklı yonca şanssızlıklarıgünaydın günaydınson ödeme tarihi [...]

zaten

bu kadar zaman sonrahiç olmadığın kadar yoksunbu dinmez boşluklarellerimellerimmişdokunmadığın her yergölgeli, yaralı ya da solgunbütün dünyayoksunyoksunyokmuşsunmeğerzaten                              Güneşli – İstanbul, 26.07.2017 [...]

araf

bir çöl ovasonu başı belli değilbenim bu ovada evim yokbir güneş varkudurması kendinesarmaşıkların altı varısınmaktan kaçtığımbu ovada gidecek yerim yokbenim yatacak yerim yokbüyük sıçrayışlardaben hep uyumayı beklerimevrenin kusmasını beklerim üzerimebundan başka örtüm yokbenim kaçacak yerim yokkendimden başkabir tepe kumsonu başı belli değilbenim bu kumda yürüyesim [...]

süpür

ölü çiçekler öldü sabah akşamölü yağmurların susuzluğundan ölmüşölü ağaçlardan ölü rüzgarın kopardığıölü yaprakları süpürdümsüpürdüm yağmurlarısüpürdüm bulutları gökyüzündensüpürdüm yüreğimden umutlarıölü çiçekler öldü sabah akşambir ben kaldım                              [...]

tekila

tekila shotiçim ısıniçim yangüzeldinama çok zaman geçtiiçim yanöyle bir ateştin kiyangın yeriydinama her ateşi söndürür zamanbu dudaktınbu gözlerdinnereye ölüyorsunnereye gidiyorsunzaman                                 Bursa – 11.06.2016 [...]

;

beraber ölüşümüznoktadan sonra virgültoprağa gülüşümüztopraktan sonra noktaiçimizde bir çocuklahayata dönüşümüz                          Bursa – 03.06.2016

tekvin

ilk önce geçmiş vardıgeçmiş biçimsiz ve boştubu boşluğun ortasındaherkes vardıtanrı vardıben yoktumherkes oradaydıannem yoktusüt yoktusonra karanlık bir düş oldubu karanlık düşün içindeben vardımkaranlık bir düşten uyandımher yer karanlıktıışık olsun istedimışık olduışık iyiydiakşam oldu – sabah olduikinci günbir şeyler duymaya çalıştımbir şeyler bilmeye [...]